Kendimi yalnız hissediyorum

Bu kelimeleri arama çubuğuna yazdıysan, bu duyguyu yaşayan tek kişi olmadığını bil. Yalnızlık, her yerde insanların en sık hissettiği duygulardan biri; ailesi ve arkadaşları arasında yaşayanlar için bile. Bu sayfa sana sihirli bir çözüm vermeyecek, ama ne hissettiğini anlamana ve bugün atabileceğin küçük bir adım bulmana yardımcı olabilir.

Yalnızlık senin bir kusurun değil

Yalnız hissetmek, sevilmediğin ya da bir eksiğin olduğu anlamına gelmez. Yeni bir şehre taşındıktan sonra, bir arkadaşını kaybettikten sonra ya da hayat ilerleyip yollar ayrıldığında ortaya çıkabilir.

Etrafın insanlarla doluyken de gelebilir; çünkü önemli olan çevrendeki insan sayısı değil, birinin seni gerçekten anladığını hissetmektir.

Yalnızlık neden bu kadar acıtır?

Birinin bizi dinlemesine duyduğumuz ihtiyaç, yemek ve uyku ihtiyacı gibi gerçek bir ihtiyaçtır. Bu yüzden yalnızlık uzadığında beden de ruh da yorulur: uyumak zorlaşır, sabahlar ağırlaşır, her şey yavaşlar.

Hissettiğin şey abartı ya da nazlanma değil. İlgilenmeyi hak eden bir ihtiyacın işareti.

Bugün işe yarayabilecek küçük adımlar

• Hissettiğini olduğu gibi yaz, sadece kendin için bile olsa. Bir duyguyu kelimelere dökmek yükünü hafifletir.
• Uzun zamandır konuşmadığın birine kısa bir mesaj at: «Bugün aklıma geldin.» Bundan fazlasını bekleme.
• İnsanların olduğu bir yere git, yarım saatliğine bile olsa: bir kafe, park, kütüphane ya da ibadethane. İnsanların arasında olmak konuşmadan bile iyi gelir.
• Sevdiğin bir şey etrafında seni başkalarıyla buluşturan bir etkinlik dene: spor, gönüllülük, kısa bir kurs.
• Sosyal medyada başkalarının fotoğraflarıyla kendini daha az kıyasla; orada gördüğün, hayatlarının tamamı değil en güzel anlarıdır.

Ne zaman daha fazlasına ihtiyacın var?

Yalnızlık aylardır sürüyorsa, hiçbir şeye isteğin kalmadıysa ya da uyumak ve yemek zorlaştıysa bir doktorla veya ruh sağlığı uzmanıyla konuş. Yardım istemek cesarettir, zayıflık değil.

Birinin seni hemen şimdi dinlemesini istediğinde

«üzgünüm»de seni üzen şeyi isimsiz yazarsın; dünyanın her yerinden insanlar okur ve sana kendi dilinde cevap verir. Cevap, senin yaşadıklarını yaşamış birinden, duygusal destek veren birinden ya da belki bir doktordan gelebilir.

Kim olduğunu kimse bilmez ve istediğinden fazlasını anlatmak zorunda değilsin.