Gurbet ve sıla hasreti

Çalışmak, okumak ya da yeniden başlamak için uzaklara gittin ve belki de doğru karardı. Ama kalp hesap bilmez: annenin sesini, evin kokusunu ve kendini anlatmak zorunda kalmadığın dili özler. Şu anda özlem sana ağır geliyorsa, bu sayfa senin için.

Gurbetin yorgunluğu gerçek

Gurbette pek çok şey bir anda değişir: dil, yemek, alışkanlıklar, insanlar. Bunların hepsi, sıradan görünen günlerde bile enerjini alır.

Uzakta olduğun için ya da «bu fırsata rağmen» yeterince mutlu olmadığın için suçluluk duyabilirsin. Duyguların anlaşılır ve gücünden bir şey eksiltmez.

Gurbet yalnızlığını hafifletenler

• Dağınık aramalar yerine ailenle her iki tarafın da beklediği düzenli bir görüşme saati belirle.
• Şehrinde memleketinden ya da dilini konuşan insanları ara: cami, kilise ya da başka bir ibadethane, bir dernek veya çevrimiçi bir grup.
• Yeni evine eski evinden bir şey getir: bir yemek, bir koku, bir fotoğraf, bir sabah alışkanlığı.
• Yeni yerini yavaş yavaş tanı: bir park, bir kafe, sevdiğin bir yürüyüş yolu.
• Aylar sonrası için bile olsa bir ziyaret ya da buluşma planla. Ufukta bir tarih olması beklemeyi kolaylaştırır.

Özlem çok ağırlaştığında

Özlem uyumanı, çalışmanı ya da dışarı çıkmanı engelleyen sürekli bir hüzne dönüştüyse bir ruh sağlığı uzmanıyla konuş; pek çoğu çevrimiçi ve senin dilinde çalışıyor. Gurbette yardım istemek başarısızlık değil.

Seni anlayan gurbetçiler

«üzgünüm»de seni yoran şeyi isimsiz yazarsın; dünyanın her yerinden, çoğu senin gibi memleketinden uzakta yaşayan insanlar okur ve dilini bilmeseler bile sana kendi dilinde cevap verir.